رضا براهنی | آه! آن چند ثانیه باستر کیتون
About this episode
In this episode, Schahrouz presents a poem by رضا براهنی reflecting on time and memory through the lens of silent film.
▨ نام شعر: آه! آن چند ثانیه باستر کیتون▨ شاعر: رضا براهنی▨ با صدای: رضا براهنیر♪ پالایش و تنظیم: شهروز─────♪ ─────پنجاه و پنج سال پیش که من کفشهای دنیا را پوشیدمدنیا شروع کرد به چرخیدن مثل نوار فیلم در یک فضای مبهم و پر گرد و خاکمن مثل بازیگرانِ فیلمهای صامت ِ پیش از حضور یافتنم در جهان دویدمبا افتخار و با سرعتی غریبپنجاه و پنج سال پیشاما تو، عشق! انگار پنجاه و پنج سال و چند ثانیه پیش از این به «عالم باقی» شتافته بودیچون مادری که چند ثانیه پیش از تولد فرزندش میمیردو بچّه سالم میماند اما چه سالمی!بیآنکه مادرش او را نشانده باشد بر زانویش و گونههایش را بوسیده باشد و دستهایش را لیسیده باشدو بعد از این، یک نکته را همه میگویند: مادر، عین تو بود! سیبی دو نیم!و عکسهای آلبوم عشاق را نشانم دادند-چون عکسهای مادر ِ مرده که بعد از هزار ماه هنگام احتضار نشانت دهند-مسوّدههای عشق بیآنکه از خود آن عشق و عاشقی خبری باشد!آه، آن چند ثانیه باستور کیتون!▨هفتم آبان ۱۳۷۰ - تهراناز کتاب خطاب به پروانه ها، صفحه ۵۱
More episodes of شعر | با صدای شاعر
- مهدی اخوان ثالث | تسلی و سلام | برای دکتر مصدق
- شهریار | پیمانهی الستی
- محمدعلی بهمنی | گفتم بدوم تا تو
- پروین اعتصامی | زن در ایران
- کاظم سادات اشکوری | میثاق
- علیاکبر یاغیتبار | مادر
Explore listener stats, chart rankings, contacts and more on the شعر | با صدای شاعر podcast page.