
Richard Toepoel explores the unexpected connections between metal music and cinema.
Hoewel films maar weinig moeten hebben van metal, laten metalheads zich met liefde door de meest bloederige en brute cinema inspireren. Dat bewijst cinefiel Richard Toepoel in acht verschrikkelijke platen. In de categorie ‘onlogische relaties’ is die van ‘metal’ met ‘films’ er absoluut een. Want hoe raakt de pathetische powermetal van Rhapsody aan de multidimensionale geluidsmuren van Hans Zimmer? En wat heeft het gruwelijke artwork van Cannibal Corpse te maken met de fijnbesnaarde beelden uit Titanic? Helemaal niets natuurlijk. Toch, stelt cinefiel en filmfestival-organisator Richard Toepoel, zijn er stiekem vele, vele raakvlakken. Zelfrelativerende ironie, ten eerste. De mismatch tussen ambitie en uitvoering, ten tweede. En ten derde, de soms verschrikkelijke muziek die daaruit volgt. Dus daarom, in deze editie van Dood & Verderf, een deep dive in de ziel van Richard Toepoel, die via een handvol weerzinwekkende platen, elk om zijn eigen redenen, wil bewijzen dat wie van bizarre films houdt, ook gepredestineerd is om metalfan te zijn - en vice versa. Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan…
Host: Inge Janse
Guest: Richard Toepoel
Books & works: Rhapsody, Hans Zimmer, Cannibal Corpse, Titanic, Mortician - Chainsaw Dismemberment
Explore listener stats, chart rankings, contacts and more on the Dood & Verderf podcast page.