
The episode discusses the peculiarities of the Plattdüütsch language, focusing on grammatical cases and plural forms.
Dat scheune an Plattdüütsch is je, wat dat so eenfach is. Wi hebbt blots twee Fälle, Nominativ un Akkusativ: Is „de“ Bleudsinn (Nominativ) dat Thema, denn snackt man över „den“ Bleudsinn (Akkusativ). Mehr gifft dat bi uns ni. Dat de Dativ also den Genitiv sien Doot ween schall, dat is uns annerlei. Liekers gifft dat in uns Sprook so’n poor Hokens. So is dat ook mit de Eentohl un de Mehrtohl vun mennige Wöörd. Singular un Plural seggt de Theoretiker dorto. Nehmt wi mol dat Woord „Mors“. Wenn man to’n Bispeel achter dree Lüüd löppt, annerlei wat dat Mannslüüd, Fruunslüüd oder Diverse sünd, un man finnd, dat jedeneen vun de Dorsten för sick ’n smucken Mors hett, denn wurr man op Hochdüütsch seggen, de hebbt scheune „Hintern“ – bi Hintern is Eentohl un Mehrtohl dat sülbige. Weniger elegant kunn man anstatt Hintern ook „Ärsche“ seggen. Op Platt overs geiht dat ni. To seggen, „de dree hebbt ’n smucken Mors“, dat weer je ni korrekt. De deelt sick je ni een Mors, jedeneen hett ’n eegen‘ Mors. Wat also is de Mehrtohl vun Mors? Mörse oder Mörße? Mörser veellicht? Och nä, dat is wat anners. Un Morsen geiht ook ni, dat is dat mit kort un lang un S.O.S. un so wieder. Tscha, wat nu? Een Mors…
Places: Mannslüüd, Fruunslüüd, Diverse, düssen Sinn
Explore listener stats, chart rankings, contacts and more on the De Döschkassen podcast page.