About this episode

This episode explores themes of love, self-reflection, and the wisdom found in poetry through the lens of a ghazal by حافظ.

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۵۳ فاعلاتن مفاعلن فعلن ای که دايم به خويش مغروری گر تو را عشق نيست معذوری گرد ديوانگان عشق مگرد که به عقل عقيله مشهوری مستی عشق نيست در سر تو رو که تو مست آب انگوری روی زرد است و آه دردآلود عاشقان را دوای رنجوری بگذر از نام و ننگ خود حافظ ساغر می طلب که مخموری Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

People in this episode

Host: فرزآن

Topics covered

• poetry
• love
• self-reflection
• suffering
• wisdom

Keywords

• غزل
• عشق
• مغروری
• مستی
• رنجوری

More episodes of رواق / Ravaq

• هزار جهد بکردم که یار من باشی ۴۵۷ · February 20, 2026 · 1h 3m
• نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی ۴۵۶ · February 12, 2026 · 49 min
• عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی ۴۵۵ · February 7, 2026 · 1h 6m
• ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی ۴۵۴ · January 6, 2026 · 1h 8m
• طفیل هستی عشق‌اند آدمی و پری ۴۵۲ · January 3, 2026 · 1h 6m
• خوش کرد یاوری فلکت روز داوری ۴۵۱ · December 30, 2025 · 60 min

Explore listener stats, chart rankings, contacts and more on the رواق / Ravaq podcast page.