ای که دایم به خویش مغروری ۴۵۳

About this episode

This episode explores themes of love, self-reflection, and the wisdom found in poetry through the lens of a ghazal by حافظ.

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۵۳ فاعلاتن مفاعلن فعلن ای که دايم به خويش مغروری گر تو را عشق نيست معذوری گرد ديوانگان عشق مگرد که به عقل عقيله مشهوری مستی عشق نيست در سر تو رو که تو مست آب انگوری روی زرد است و آه دردآلود عاشقان را دوای رنجوری بگذر از نام و ننگ خود حافظ ساغر می طلب که مخموری Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations

People in this episode

Host: فرزآن

Topics covered

• poetry
• love
• self-reflection
• suffering
• wisdom

Keywords

• غزل
• عشق
• مغروری
• مستی
• رنجوری

More episodes of رواق / Ravaq

• زآن می عشق کزو پخته شود هر خامی ۴۶۷ · June 13, 2026 · 58 min
• این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی ۴۶۶ · June 10, 2026 · 56 min
• رفتم به باغ تا که بچینم سحر گلی ۴۶۵ · June 9, 2026 · 55 min
• بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی ۴۶۴ · June 7, 2026 · 40 min
• سلام الله ما کر اللیالی ۴۶۳ · June 6, 2026 · 54 min
• یا مبسما یحاکی درجا من اللعالی ۴۶۲ · June 3, 2026 · 56 min