De Leerlingen

Veel mensen hebben een diepe behoefte om te horen of je het goed doet. Of je goed bent. Of het goed met je komt. Daar zit een diepe, menselijke behoefte achter - dezelfde behoefte die ik ook tegenkwam rondom het onderwerp dat in de vorige aflevering centraal stond: AI-companions. Zij willen van chatbots horen of ze goed zijn en het goed doen. En het is precies de behoefte die het christelijk geloof in het hart raakt. Want dit is wat er, als het goed is, elke zondag verkondigd wordt: Jezus Christus heeft het goed gemaakt. Hij geeft je een toekomst vol van hoop. Dat klinkt abstract, totdat je schuld ervaart. Tot je merkt hoe egoïstisch je bent geweest. Tot je beseft dat je iemand tekort hebt gedaan. Wat doe je dan? Je kunt het niet zelf oplossen. Iemand moet je vrijspreken. Iemand moet zeggen: het is goed. Misschien ken je dat gevoel - dat er zelfs lichamelijk een last van je afvalt wanneer iemand tegen je zegt: "het is weer goed tussen ons."

Doneer via deze link je aan De Leerlingen (https://tikkie.me/pay/EerstDit/2Lc1o119PujH2AvUhWKNUn) De Vreze des Heeren. Dat is een ontzettend belangrijke uitdrukking, maar nauwelijks te vertalen. Het gaat niet over angst, zoals het over kan komen. Het gaat over een diep ontzag voor de heilige God. Het gaat over leven in eerbied. Eerbied naar God die hoog verheven is, maar tegelijkertijd als een vriend dichtbij is gekomen. Wat dat betekent voor onszelf en voor onze kerken, daar gaan we het over hebben.

Beluister twaalf afleveringen van het vierde seizoen van De Leerlingen, over samen kerk in de wereld van nu.

Deze aflevering gaat over het bidden voor de kerk. Of concreter: over jouw gebed voor jouw gemeente - en over het samen bidden, als gemeenschap, voor alles wat er speelt. Want gebed gaat niet alleen over jouw persoonlijke relatie met God. Het is de motor die de kerk draaiende houdt, de plek waar Jezus aanwezig komt, en de kracht waardoor het evangelie landt. In harten, in kerken, en ver daarbuiten. En dat is hard nodig. Veel gemeenten krimpen of raken hun samenhang en richting kwijt. In onze seculiere tijd is het makkelijk om lauw te worden, om geloof te reduceren tot gewoonte. Tegelijk zijn er wereldwijd kerken die juist onder druk, ja zelfs onder vervolging, nieuw vuur vinden in gebed. Een cultuur van gebed, dat is wat we nodig hebben. Om plekken te zijn waar met een hemelse kracht wordt gesproken en gehandeld. Om een plek te zijn van een diepe vrede. Om het evangelie van Jezus Christus, onze opgestane Heer, zo te verkondigen dat mensen tot geloof komen. Maar eerlijk is eerlijk: dat is niet eenvoudig. In deze aflevering ontdek je hoe dat komt als we het gaan hebben over geloof, over overgave, over het durven loslaten van controle. Zonder gemeenschappelijk, gelovig en volhardend gebed droogt alles op. Met gebed komt de kerk tot leven.

Volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving leven we in een 'hypernerveuze samenleving'. Er is een explosie aan mentale problemen en een collectieve overprikkeling. Prestatiedruk, versnelling en individualisme zijn doorgeschoten en het welzijn van jong en oud ernstig bedreigd. Deze hypernerveusiteit heeft diepere bronnen dan dat we met z’n allen gewoon de notificaties op onze smartphones uitzetten. Technologie heeft ermee te maken, maar het vormt ook een cocktail met onze cultuur waarin veel mensen doel en betekenis missen en het economische denken dat dominant is. In deze aflevering luisteren we daarom naar bekende en belangrijke woorden van Jezus uit Matteüs 11. Daar zegt Hij: ik zal jullie rust geven. We gaan ontdekken wat dat betekent. Hoe we als kerk leven uit rust en daarvan getuigen. Rust in je agenda. Rust in je hoofd. Rust in je ziel.

Wat betekent het om heilig te leven met elkaar? Hoe houden we elkaar scherp om Jezus' weg te gaan? En hoe gaan we ermee om als mensen niet-zuivere dingen doen, of lauw zijn? In kerken wordt er heel verschillend mee om gegaan. Soms is er haast een cancel culture in de kerk. Zo van: wij distantiëren ons van jou omdat je denken en handelen niet in ons straatje past. Soms wordt er niks besproken. Wat niet weet, wat niet deert. En hoe mag de wereld om ons heen het gemeenteleven beinvloeden? In deze aflevering willen we de vraag niet uit de weg gaan: hoe worden we meer en meer zoals Jezus, terwijl we omringd zijn door de seculiere wereld en ook door andere christenen die in onze ogen lauw zijn, verkeerde dingen verkondigen of weinig groei tonen? Hoe ga je als gemeenschap van leerlingen van Jezus om met dat spanningsveld?

In deze aflevering neem stappen we in een spanningsveld. De spanning tussen onze materialistische, seculiere cultuur en de hemelse realiteit van God en zijn Koninkrijk. De rode draad is hemelse voeding: de krachtbron voor een werkelijk goed leven. Want - en dat is een getuigenis voor de mensen die er altijd al zaten - steeds meer mensen ontdekken dat het aardse voedsel niet genoeg is. Ze gaan weer op zoek naar geloof, naar de kerk. Maar wat is die hemelse voeding precies? Wat missen we als we haar niet ontvangen? En waarom is juist de kerk met al haar minder mooie kanten de plaats waar dit voedsel bij uitstek te vinden is?

Dat wat verwachten kan ons heel anders in het leven doen staan. Het kan ervoor zorgen dat we anders in het leven staan als we geloven dat we iets groots verwachten. Dat wat wij verwachten als leerlingen van Jezus is Zijn wederkomst, de definitieve doorbraak van het hemelse koninkrijk op aarde. Dat is ons punt aan de horizon en dat mag wat mij betreft liever vandaag dan morgen gebeuren. Maar wat betekent het dat Jezus terugkomt? Wat kunnen we dan verwachten? En hoe leef je daar naar toe?