Iemand

In 1992 wordt Celia geboren in een Boliviaans bergdorpje als deel van een tweeling. Niet lang na haar geboorte wordt ze geadopteerd en komt ze in België terecht. Ze is pas 9 jaar wanneer ze haar tweelingzus voor het eerst ontmoet. Hoe bouw je een band op met iemand die er altijd al was? ‘Celia’ is een verhaal over ver weg zijn en toch dichtbij. Een verhaal over hoe een fantasiebeeld plots werkelijkheid wordt, over het zoeken naar een nieuwe taal, verbondenheid en familiedynamieken.

Kaouthar geeft een inkijk in haar leven: over haar kindertijd, haar zoektocht naar een plek, wat haar parten speelt en hoe al die factoren haar in de Begijnenstraatgevangenis kregen... Heb je nood aan een gesprek n.a.v. deze aflevering, dan kan je terecht bij Tele-Onthaal (106) of De Zelfmoordlijn (1813).

Bij drie grote kantelpunten in zijn leven, klopte Kasper telkens aan bij zijn ouders. De eerste twee keer slikten ze en was er tijd nodig om het stof neer te laten dwarrelen. Maar sinds het derde gesprek heeft Kasper weliswaar rust en vrede, maar geen contact meer met zijn ouders.

Een zuster met een burn-out: het lijkt tegenstrijdig. Maar Josephine Blommaert kan erover meespreken. Voor haar was het klooster geen plaats om rustig te bidden, maar om te werken: vrouwen helpen bevallen, zieken verzorgen, doden afleggen, huizen verbouwen, in de tuin werken, pedicure spelen. Tot het haar ook te veel werd. Een zware burn-out, waardoor ze zelfs niet meer kon spreken, was het gevolg. En toen ze het klooster wilde verlaten, stond haar een koude douche te wachten.

Eind 1979 begint Gilbert aan zijn eerste reis als treinbestuurder. Het is een droom die uitkomt: rijden met zijn eigen trein. Elke dag een beetje reizen. Maar wat als er plots iemand voor je trein springt? En nog eens? En nog eens? Gilbert maakte het niet één keer, maar ácht (!) keer mee. En acht keer liep het fataal af. Dit is een Iemand van Emma Ducheyne, Lotte Nijsten en Katoo De Langhe. Heb je nood aan een gesprek nav deze aflevering, dan kan je terecht bij Tele-onthaal of De Zelfmoordlijn.

Op haar achttiende sjokte Carole Delaey met toeristenpaarden over de Brugse kasseien. Dertig jaar later werd ze de eerste vrouw die het tot gaucho schopte in Latijns-Amerika. Met een cowboyhoed op haar hoofd galoppeerde ze over eindeloze woeste prairies. Haar leven in Latijns-Amerika maakte van haar een ontwortelde wilde vrouw, maar ze vond er de vrijheid waar ze al haar hele leven naar zocht.

Nora groeit op in een gezin waar iedereen een andere familienaam heeft dan zij. Haar stiefvader haalt zijn schouders op als ze om uitleg vraagt, haar moeder wil geen oude koeien uit de gracht halen en de hele familie zwijgt. Nora zoekt haar leven lang naar antwoorden, de onzekerheid over haar afkomst blijft knagen. Als Nora zelf 75 is laat haar 101-jarige vader plots van zich horen en krijgt ze de kans om snel 75 jaar in te halen.