Kurdish Lessons Podcast

Hamburgerek û Petatên Sorkirî Ew birçî ye. Ew diçe McDonaldsê. Ew di dorê de disekine. Ew li hêviya doro xwe ye. Ew hamburgerekê sîparîş dide. Ew pakêteke mezin a petatên sorkirî sîparîş dide. Ew sodayeke mezin sîparîş dide. Ew haqê sîparîşa xwe dide. Ew meqbûza xwe distîne. Ew li hêviya xwarina xwe dimîne. Ew hejmara wî dibêjin. Xwarina wî amade ye. A Hamburger and Fries He is hungry. He goes to McDonald’s. He stands in line. He waits his turn. He orders a hamburger. He orders large fries. He orders a large soda. He pays for the order. He gets his receipt. He waits for his meal. They call his number. His meal is ready.

Şofêrên Gundan Rêwî me, di otobusê de me. Rêwitiya me ber bi gund ve ye û rêwîyên me jî hemû gundî ne: jin, mêr û zarok hene.  Ji ber ku rêya gund ne bi qîr û asfalt e, kert û kortal lê vebûne û ava barana vê buharê hîn jî di wan kortalan de dibiriqe. Şofêrên li gundan pirî caran ecêb dibin, lewra dema ew ji ser keran dadikevin, dest ji hefsarên hespan berdidin û li ber dîreksiyonekê rûdinin, ji wan wetrê ew ê êdî ji vê dunyayê jî derkevin. Û derdikevin jî… ji dunyayê der û dûr dikevin. Lewra di demên welê de haya wan ji wan nabe ka ew çawa diajon. Û Xwedê dizane piraniya ji van şofêrên gundî ehliyetên ajotinê jî nînin. Ew bawer dikin ku meriv tenê pêl pedalan gaz û frênê dikin, vîtesan bi cih dikin û dîreksiyonan çerx dikin. Lewra şofêrê me jî anuha tenê evê yeko dike û evî karî dike: dajo. Her cara ku gironekên otobusê rastî kortaleke rê tê, di hundurê otobûsê de em li çep û rastê xwe, li jêr û jora xwe weke ava dewlekê diçelqin, em destê xwe bi derina ve digirin ku em li hêlekê nekevin. Ji rêwiyan yekî bi şaşik deng li şofêr dike ku ew hinekî hêdî bajo. Lê deng naçe şofêr an jî ew deng nabe xwe. Mêrikê bi şaşik dîsa bang lê dike û jê dixwaze ku hêdî bajo. Lê şofêr her weke xwe ye û weke xwe dajo. Mêrikê bi şaşik cara sisêyan bi dengekî bilindtir re ji kursiyê radibe ser xwe û dibêje: -  Yao ma deng nayê te, Xwedê jê razî! Meriv ji te re dibêje hêdî bajo, lê tu her weke xwe dikî. Ma tu nabînî bê jinên bi zik hene. Hinekî fam bike, ev çi serhişkî ye! Mîna ku şofêr bixwaze serhişk bimîne destê xwe jî ji ser dîreksiyonê radike, weke baweşînkekê li ba dike û dibêje: -  Em bi karê xwe dizanin, hecî… tu li cihê xwe rûne. Weke nîşana nerihetiyê ufînî bi hecî dikeveî bêyî ku ku cihê xwe rûne, vê carê bi hêrs dibêje. -  Himmm… de were safî bike! Lawo ji Xwedê bitirse, Xwedê… bila hinekî hurmeta te hebe. Min got rêwiyên jin hene, jinên bi zik hene… ev çi zirzopî ye îcar! Şofêr î zirzop jî bi qasî wî nerihet dibe û dibêje: -  Erê hecî, te çi ji zikê jinên xelkê ye?... tu li cihê xwe rûne! Ma te jin heye? Ne tenê li vir di temafîlê de, li malê jî te jin nîne… de îcar te çi ji jinên xelkê û zikê wan e!? Hecî bi hêrs dest davêje şaşika serê xwe, sererast dike û dibêje: -  Ev çi gotin in, ûtamez! Jin jin in… ma di vir de jina min û te heye, jina bi zik divê herkes lê xwedî derkeve û destê xwe di ser re bigire. Û yekî din, nerind û firqûzekî din li hêla dawîn xwe aciz dike, bi gotinan dikeve navîna şofêr û hecî û destê xwe ber bi hecî dirêj dike. -  Fedî bike, hecî, fedî… qaşo tu çûyî mala Xwedê! Ma ev jî gotin û şîret in ku tu dikî. Tu behsa jineke bi zik dikî ku divê em hemû xwedî lê derkevin! Şofêr rast dibêje: te çi ji jinên xelkê ye, ma em destê xwe di ser çiyê jinê re!.. Yek ji wî, yek ji yê din… pêvçûnek derdikeve û hundurê otobûsê ji wan kert û kortalên rêya gund xirabtir diheje. Hesenê Metê

LI MALA ME Carekê, li mala me civatek rûniştîbû, ji nişka ve, xortekî boz, porser û çavşîn li deriyê me da. Derbasî hundir bû, yek û yek silav da civatê û rûnişt. Reng û rûyê wî xortî gelekî balkêş bû. Ev civata rûniştî jî, hemû esmer û çavreş bûn.  Hema min dît yekî ji civatê yekser berê xwe da wî mêvanê nû û got: Dizanî ku dilê min bi yên weke te boz dişewite? Taybet di werzê havînê de. Hûn gelek xweh didin. Yekî dî dest pê kir û got, çermê spî gelekî lawaz e, nikare mîna yê esmer bergêriyê ji xwe bike. Yekî dî ji destê wan girt û got, bêguman rengê esmer tim ji yê spî çêtir û ciwantir e. Yekî dî got, çavên reş jî ji yên şîn xweşiktir in. Yekî dî got, ma ne ji lewra piraniya helbestvan û dengbêjan pesnê esmeran û çevên reş daye? Heta demekî ev babet dane dest hev. Hemûyan teqez li wê yekê kir ku postê spî, porê zer, çavên hêşîn tu buhayê xwe nîn in, bi taybet bo zilaman. Hîç derfet nedane wî gencî ku biaxive, yan jî bergêriyê ji xwe bike. Hema hêdîka xortê çûr, boz, porzer û çavşîn, zanî ku cihê wî di vê civatê de nema. Da xwe û rabû şipiya da ku here. Lê beriya ku bi rê bikeve, bi yek gotinê bersiva hemûyan da û got: Ew pertalê gelekî baş e, ne pêdiviyê riklamê ye. *Ev çîrok ji pirtûka bi navê ''Kenê Reş'' hatiye standin. Useful expressions  from the text: silav dayîn - to greet  berê xwe dan - to turn, to redirect dilê kesekî bi tiştekî şewitîn - to feel pity for  xweh dayîn - to sweat pesnê .... dayîn - to prase .... teqez kirin - to ensure, to confirm bi taybet(î) - especially derfet dayîn - to give an opportunity rabûn şipiya -  to stand up, to rise to one's feet da ku - in order to bi rê ketin - to set off, to set out bersiv dayîn - to answer To follow me on Youtube click here 

Çîrok - the story Ev Gewro ye. Gewro cenawirekî xwînşêrîn e. Kumekî wî heye û navê kumê wî Qoqo ye. Kumê wî gelekî kevn e lê ew ji kumê xwe pir hez dike. Gewro û Qoqo heval in. Ew hevalên baş in. Ew her roj bi hev re diçin bazarê. Ew her roj bi hev re taştê, firavînê û şîvê dixwin. Carinan ew bi hev re diçin dibistanê. Carinan ew bi hev re diçin bajarên mezin. Gewro ji bajarên mezin hez dike. Lê Qoqo ji bajarên mezin hez nake. Pirs - questions: 1- Navê wî çi ye? 2- Gewro cenawirekî çawa ye? 3- Navê kumê wî çi ye? 4- Kumê wî nû ye, rast e.? 5- Gewro û Qoqo bira ne? 6- Ew ne hevalên baş in, rast e? 7- Ew her roj diçin ku? 8- Ew her roj çi dixwin? 9- Ew carinan bi hev re diçin kû? 10- Ew diçin bajarên çawa? 11- Kî û Kî carinan diçin dibistanê? 12- Gewro û Qoqo naçin bajarên mezin, rast e? 13- Kî ji bajarên mezin hez dike? 14- Kî ji bajarên mezin hez nake?

Listen to story carefully and answer the questions!Çîroka Şêro,Şêro navê pisîkê Delalê ye û ew 2 salî ye. Çavên Şêro rengîn in. Çavekî wî kesk e û çavekî wî jî şîn e. Ew pisîkekî summer û şêrîn e. Şêro pisîkekî zana ye. Ew bi Kurdî, Frensî, Portekizî û Inglîzî dizane. Hevalên Şêro gelek in û Şêro ji hevalên xwe pir hez dike. Ew gelek caran bi hev re diçin nêçîra mişkan. Questions - Pirs 1- Navê pisîkê Delalê çi ye?Navê pisîkê Delalê Şêro ye.2- Şêro çend salî ye?Şêro du salî ye.3- Çavên Şêro reş in?Na, çavên Şêro rengîn in. Yek kesk e û yek şîn e. 4- Şêro pisîkekî tiral e?Na, Şêro pisîkekî zana, şûm û şêrîn e. 5- Şêro bi kîjan zimanan dizane?Şêro bi Kurdî, Frensî, Portekizî û Inglîzî dizane.6- Şêro bi hevalên xwe re çi dike?Şêro bi hevalên xwe re diçe nêçîra mişkan. ➤To ask any questions about private and group lessons and Kurdish grammar, our gmail address is kurdishlessons2019@gmail.com ➤To support our works on Patreon: https://www.patreon.com/kurdishlessons To follow us on social media: ➤Instagram: https://www.instagram.com/kurdishless... ➤Twitter: https://twitter.com/kurdishlessons ➤Medium: https://kurdishlessons.medium.com➤Youtube: https://www.youtube.comkurdishkurmanjilessons