Professional vanuit je hart voor liefdevolle en gelijkwaardige (jeugd)zorg, onderwijs en sociaal domein - met Mascha Struijk

"Ik kreeg een tuchtklacht. Wat gebeurt er dan met je?" Wat gebeurt er met je als professional als jouw handelen ter discussie wordt gesteld? In deze aflevering praat ik verder met Lize Vandenberghe. Lize groeide zelf op in de jeugdzorg, werkte later als jeugdprofessional en beleidsmedewerker, en kreeg als jonge jeugdbeschermer te maken met een tuchtklacht bij het SKJ. Een tuchtklacht raakt niet alleen je werk. Het raakt aan je integriteit, je zelfbeeld en je professionele identiteit. Want wat als je vanuit je hart werkt, goede bedoelingen hebt, eerlijk reflecteert, en toch in het beklaagdenbankje terechtkomt? We praten over de impact van tuchtrecht, over angst in de jeugdzorg, over handelen en niet-handelen, over professionele autonomie en over de vraag hoe je bij jezelf blijft als het systeem om je heen onveilig voelt. Een gesprek over fouten maken, eerlijk blijven kijken en de moed om verantwoordelijkheid te nemen. Hoe komen we van schuld zoeken naar samen leren. Want als we willen dat gezinnen en jongeren recht wordt gedaan, moeten we ook eerlijker durven kijken naar onszelf, ons vak en het systeem waarin we werken. Deze aflevering is héél interessant als je onder het tuchtrecht valt. Luister m samen met je collega's, stuur m door of tag mensen die m ook zouden moeten luisteren. Je vindt de Professional vanuit je hart Podcast op alle podcastplatformen, Spotify en YouTube. Leuk als je een reactie achterlaat!

"Zonder risico geen verbinding" We voelen allemaal het verschil tussen functioneel contact en relationele ontmoeting. Maar wat maakt eigenlijk dat verschil? Verbinding kan ontstaan als iemand iets van zichzelf laat zien, zonder precies te weten hoe de ander zal reageren. Voor betere gesprekken denken professionals vaak dat ze extra tools nodig hebben, terwijl het veel makkelijker is: neem gewoon iets meer van jezelf mee in het gesprek. Een aflevering over moed, professionele nabijheid en waarom zonder risico geen echte verbinding ontstaat, helemaal geïnspireerd door Brené Brown. Luister de Professional vanuit je hart Podcast via je favoriete podcastapp, Spotify of YouTube. Leuk als je een reactie achterlaat!

"De straat is van ons allemaal" Deze week ben ik in gesprek met Fernand Dijkgraaf, straathoekwerker in Nunspeet, over het werken met jongeren en jongvolwassenen die buiten de gebaande paden van de hulpverlening en welzijn vallen. Wat gebeurt er als je niet werkt vanuit kaders, maar daadwerkelijk de wereld van je ‘gasten’ binnenstapt? Want de doelgroep van het straathoekwerk wordt eigenlijk bepaald door het beleid. Verandert het beleid binnen het sociaal domein, dan vallen er andere mensen buiten de boot. En heeft het straathoekwerk een andere doelgroep :-) Fernand laat zien hoe belangrijk het is om te blijven, naast een ander te staan, ook als het lastig wordt. We praten over de dynamiek tussen systeem en leefwereld, het werken in je eigen gemeente, en de kunst van onvoorwaardelijke aanwezigheid – met vallen, opstaan en soms ook een snufje humor. Hoe ga je écht het gesprek aan, zonder te snel te willen veranderen, te reguleren of te oordelen? Je hoort over de waarde van verbinding, het verschil tussen jongerenwerk en straathoekwerk, en hoe online contact steeds belangrijker wordt. Ook thema’s als overlast, de rol van ouders en het soms confronterende samenspel binnen een kleine gemeenschap komen voorbij. Een aflevering vol liefdevolle confrontatie, warme verhalen en inspiratie om als professional (en mens) het verschil te maken. Veel luisterplezier! Leuk als je ons laat weten wat je uit deze aflevering meeneemt! En stuur m vooral door aan je collega's :-) Luister de Professional vanuit je hart Podcast via je favoriete podcastapp, Spotify en YouTube. Meer dan 300 afleveringen om uit te kiezen!

Opvoeding voor en door de samenleving (afl 323) Hoe wij onze kinderen opvoeden hangt sterk samen met onze samenleving. Wat voor samenleving creëren we met de nadruk op ‘gelukkig zijn’ en ‘kies voor jezelf’? Wat doet dat met onze verbondenheid, solidariteit en uiteindelijk onze democratie? Wat voor waarden willen we meegeven, en hoe blijven we hoop bieden in tijden waarin er zoveel angst, boosheid en oorlog is? Deze week was ik bij een superinteressante lezing van Micha de Winter over Samenlevingspedadogiek op het Gelijke Kansenfestival in de Achterhoek. Sociale binding is de belangrijkste positieve ontwikkelingsfactor voor kinderen. Wist jij dat er twee verschillende typen verbinding zijn, die je allebei nodig hebt voor zoveel mogelijk gelijke kansen? Het gaat over emotionele steun, loyaliteit en uitsluiting. Over nieuwe informatie, ontwikkeling en bruggen slaan. Over naobuurschap en kruiwagens. Ik heb veel geleerd! Luister de Professional vanuit je hart Podcast via je eigen podcastapp, Spotify of YouTube. Ben benieuwd: met wie voel jij je verbonden? en welke sociale brug (naar iemand van een heel andere groep) sla jij?

"Autonomie als grondrecht"De redders-reflex van veel hulpverleners zit ook diep geworteld in onze systemen, want 'wij weten wel wat goed voor u is'. Ondanks de warme betrokkenheid en de goede bedoelingen leidt dit ertoe dan we de autonomie van mensen inperken. De gevolgen daarvan zijn groot. Mensen voelen zich minder in staat zelf richting te geven en keuzes te maken, en volgen wat hulpverleners of consulenten voorstellen. Of niet, en dan worden ze nogal eens als ongemotiveerd of zorgmijdend bestempeld. Dat dit een ongewenst bij-effect is, was ik me al veel langer van bewust. We helpen mensen niet écht verder, en dat is zonde van al onze en hun inspanningen. Maar er is nog een andere insteek: het is een van de uitgangspunten van onze grondwet en de mensenrechtenverdragen die Nederland en Belgie ondertekend hebben dat mensen hun leven op hun eigen manier mogen leven. Autonomie is als een grondrecht. Dat maakt het veel meer dan een vrijblijvend ideaal. Naast dat het veel psychologische voordelen heeft om iemands autonomie te versterken en recht te doen (zelfdeterminatietheorie), zijn we daaraan ook juridisch gehouden. Het is geen vrijblijvend ideaal, het is onze plicht. En ik ga eens goed bedenken hoe ik dit ga verwerken in het studieboek dat ik aan het schrijven ben :-) Ben je benieuwd naar mijn gedachtegang? Luister de Professional vanuit je hart Podcast via Spotify, Youtube of je favoriete podcastapp. Heel leuk als je laat weten wat er je eruit haalt!

"Maak van je klas een team!" In aflevering 319 van de Professional vanuit je hart Podcast praat ik verder met @Esther Wokke. Waarom moet een klas eigenlijk een team worden. Esther vertelt hoe zij het vak omgangskunde op haar school vormgeeft. Ze gaat met leerlingen het echte gesprek aan: waarom doe je wat je doet – en wat heb jij én de ander nodig? Dat zorgt voor meer rust, respect en verbinding in de klas. Met herkenbare voorbeelden laat Esther zien hoe je als docent de rol van aanvoerder pakt, terwijl je leerlingen stap voor stap uitnodigt om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Ze werken met buddy’s, kleurrijke magazines, een vertrouwenshoed en de metafoor van een sportteam. Alles is erop gericht om relaties te versterken en kinderen bewust te maken: je hoort erbij, met alles wat je meebrengt – je pluspunten én je minpunten. De kracht van Esthers aanpak zit in eenvoud en menselijkheid. Door echt contact te maken, niet alleen met leerlingen maar ook met ouders, ontstaat vertrouwen. En vanuit dat vertrouwen kunnen kinderen groeien. Een warm en hoopvol gesprek over onderwijs vanuit het hart. Over samen leren, samen sterker worden en bouwen aan een toekomst waarin iedereen ertoe doet 💖 Leuk als je laat weten wat je eruit haalt! En stuur m vooral door aan je collega's, zo' n inspiratieboost kan iedereen wel gebruiken :-) Luister de Professional vanuit je hart Podcast via Spotify, YouTube of je favoriete podcastapp.

"Speel jij verantwoordelijkheidsverstoppertje?" (afl 317) Dit fantastische woord hoorde ik in een podcast over ons geldsysteem, en ik sloeg er meteen op aan. Want dát is wat we heel veel doen in zorg, onderwijs en het sociaal domein: we raken verstrikt in rollen, protocollen en taakafbakening. Herken jij het ook in je werk? Dat gevoel dat iedereen het beste wil, maar niemand echt de regie lijkt te nemen? Voor je het weet, zijn we veel tijd kwijt met overleggen, afstemmen en taken verdelen, terwijl het voor de mens(en) over wie het gaat onoverzichtelijk blijft. Als we het systeem menselijker willen maken, dan moeten wîj dat doen. Systemen kunnen namelijk niet menselijk zijn. Het gaat over het herkennen en doorbreken van de dramadriehoek. Over jezelf en elkaar steeds weer te blijven afvragen: wat zou ik willen als ik in die situatie zat? Verantwoordelijkheid nemen is niet hetzelfde als alles willen oplossen of taken van een ander overnemen. Het gaat om je medeverantwoordelijk voelen voor het proces en creatieve stappen zetten die wél mogelijk zijn. Grenzen stellen en duidelijk zijn over wat mensen van jou kunnen verwachten is superbelangrijk, maar probeer te voorkomen dat je daarmee mensen van het kastje naar de muur stuurt. Blijf in contact, zorg dat mensen niet verdwalen in de systemen. Dat valt misschien niet direct onder je professionele taak, maar is wel je morele verantwoordelijkheid. Laten we samen de menselijkheid terugbrengen in ons werk – voorbij de hokjes, gewoon als mens. 😊 Luister je mee? En laat in de reacties vooral weten: hoe ga jij om met jouw professionele én persoonlijke verantwoordelijkheid? 🎙️ Beluister de aflevering via je favoriete podcastapp, Spotify of YouTube!