Skądinąd

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” gości prof. Anna Zajenkowska, psycholożka i psychoterapeutka związana z Uniwersytetem VIZJA, przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. A rozmawiamy o autonomii psychoterapii. Rozmawiamy także o tym, dlaczego spory wokół niej wywołują dziś tak wiele emocji. O psychoanalizie i terapii poznawczo-behawioralnej. O badaniach empirycznych i indywidualnym rozumieniu pacjenta. O tym, dlaczego konkurujące szkoły psychoterapii bywają do siebie bardziej podobne niż chcą przyznać. O „narcyzmie małych różnic”, grupowej tożsamości i mechanizmach polaryzacji. O tym, czy psychoterapię można porównywać do medycyny. O jej relacji z psychologią, autonomii zawodu, kształceniu terapeutów i odpowiedzialności za pacjenta. O psychoterapii grupowej, mentalizacji, współpracy między różnymi nurtami oraz o tym, czy dzisiejsze konflikty mogą ostatecznie pomóc psychoterapii stać się dojrzalszą dziedziną. A także o wielu jeszcze innych sprawach. Owocnego słuchania!

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” gości dr Jan Hlebowicz, historyk, pracownik gdańskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, autor m.in. książek „Polityka na ambonie” i „Z widokiem na stocznię”. A rozmawiamy o Anatoliju Kaszpirowskim (1939-2026) – psychiatrze, hipnotyzerze, telewizyjnym uzdrowicielu i jednej z najbardziej osobliwych ikon przełomu lat 80. i 90. Rozmawiamy także o „kaszpiromanii” i pustoszejących podczas telewizyjnych seansów ulicach. O hipnozie, sugestii i słynnych operacjach przeprowadzanych w „znieczuleniu psychologicznym”. O tym, dlaczego Polska była tak podatnym gruntem dla fenomenu Kaszpirowskiego. O wcześniejszej fascynacji uzdrowicielami i psychotroniką w PRL. O zaskakującej otwartości Kościoła na bioenergoterapeutów i o religijnym języku, którym Kaszpirowski posługiwał się w Polsce, choć sam pozostawał materialistą i ateistą. O telewizji, autorytecie nauki, sowieckich służbach i pytaniu, gdzie kończyła się medycyna, a zaczynały pseudonauka, spektakl i magia. O tym, dlaczego Kaszpirowski do dziś pozostaje tak sugestywnym symbolem swojej epoki. A także o wielu jeszcze innych sprawach.Owocnego słuchania!

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” gości Karolina Paciorek, twórczyni, z wykształcenia architektka, wcześniej związana także z grafiką i kulinariami, dziś zajmująca się złotnictwem i tworzeniem biżuterii (www.bostwa.com). A rozmawiamy o zmianie, twórczości i rozpoczynaniu nowych rozdziałów w życiu. Rozmawiamy także o tym, czy trzeba wiedzieć, czego się chce, żeby zmienić zawodową drogę. O odwadze zaczynania od nowa, uczeniu się nowych rzeczy i poszukiwaniu własnej twórczej tożsamości. O potrzebie tworzenia czegoś materialnego. O pracy rękami, metalu, ogniu i biżuterii jako „małej architekturze” oraz „małej rzeźbie”. O cierpliwości, rzemiośle, formie i satysfakcji płynącej z nadawania kształtu materii. O sztucznej inteligencji i granicach jej użyteczności w twórczości. O tym, czy w świecie generowanych obrazów, tekstów i projektów ludzkie doświadczenie stanie się jeszcze cenniejsze. O pracy ręcznej jako praktyce skupienia i niemal medytacji. O mitologii, symbolach, ozdobach, bóstwach i pierwotnej potrzebie człowieka, żeby przekształcać siebie i świat poprzez przedmioty. A także o wielu jeszcze innych sprawach. Owocnego słuchania!

W najnowszej odsłonie „Skądinąd” gości Karolina Norkiewicz, improwizatorka, komiczka, performerka związana z warszawskim Klubem Komediowym. A rozmawiamy o komedii, improwizacji, scenie i śmiechu. Rozmawiamy także o tym, czy osoba zawodowo zajmująca się komedią czuje presję, żeby zawsze być śmieszna. O scenicznej i prywatnej tożsamości komika. O nieśmiałości, obserwowaniu świata z drugiego rzędu i przypadkowej drodze do teatru improwizowanego. O tym, że improwizacja nie polega po prostu na „mówieniu tego, co przyjdzie do głowy”, ale wymaga warsztatu, uważności, szybkości skojarzeń, pamięci, wyczucia konwencji i umiejętności pracy zespołowej. O ciszy publiczności, stresie, porażkach, ulotności improwizacji, spektaklach, których nie da się powtórzyć. O tym, dlaczego nie wszystko powinno być nagrywane i wrzucane do sieci. O interakcji z widownią, czułym żartowaniu zamiast drwiny i o tym, jak cudze historie stają się tworzywem sceny. O komedii w epoce mediów społecznościowych, oburzenia, dosłowności i internetowych nagonek. O tym, czy można śmiać się ze wszystkiego, gdzie leżą granice żartu i kto właściwie decyduje, co jest komedią: twórca czy odbiorca. O komedii jako wentylu, karnawale i sposobie przekłuwania społecznych balonów. A także o wielu jeszcze innych sprawach.Owocnego słuchania!