Stara, słuchaj

Przez lata patrzyłam na randkowanie przez jedno pytanie: „czy coś z tego będzie?". I to było najdroższe pytanie mojego życia uczuciowego. Bo jeśli oceniasz wartość znajomości tylko po tym, czy skończy się związkiem, to każda relacja, która się kończy, staje się stratą.W tym odcinku opowiadam o trzech mężczyznach i trzech zupełnie różnych rolach, jakie odegrali. Seksi Dentysta był dla mnie lustrem - pokazał mi nie siebie, tylko mnie w kontakcie z nim. Sycylijczyk był oknem - pokazał mi, że mogę czuć się przy mężczyźnie w sposób, którego wcześniej nie znałam. A Sofiane okazał się drzwiami, czyli jedyną z tych trzech rzeczy, przez którą naprawdę da się przejść.Mówię też o pułapce, która kosztuje najwięcej: o próbowaniu zamienić każde lustro i każde okno w drzwi. I daję Ci trzy pytania, które możesz sobie zadać po każdej randce, żeby zobaczyć, co właściwie masz przed sobą, bo czasami największą zmianą w randkowaniu nie jest nauczenie się, jak zatrzymać odpowiedniego mężczyznę. Jest nią nauczenie się rozpoznawania, czym jest to, na co patrzysz.7 września w nowej Wybranej pojawi się moje Lustro.W odcinku:dlaczego pytanie „czy coś z tego będzie" psuje randkowanielustro: co się z Tobą dzieje, kiedy zaczyna Ci zależećmoment, w którym przestajesz obserwować mężczyznę, a zaczynasz udowadniać swoją wartośćokno: nowy standard, który zostaje z Tobą, nawet kiedy on odchodzidrzwi: jak wygląda relacja, którą ktoś współtworzytrzy pytania do zadania sobie po randceMiłego słuchania!

Możesz przeczytać dziesiątki książek o granicach, pewności siebie i regulowaniu emocji, a mimo to w trudnym momencie nadal potrzebować drugiego człowieka, który powie: „Rozumiem. Też przez to przechodziłam”.W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego relacje są jednym z fundamentów naszego życia. Nie tylko te romantyczne, ale również przyjaźnie, znajomości i kobiece społeczności, w których możemy przestać ukrywać swój chaos i udowadniać, że zawsze sobie radzimy.Dzielę się historią rozmowy z moim przyjacielem, która nie rozwiązała mojego problemu, ale pomogła mi przestać czuć się z nim samotnie. Pokazuję również, co badania mówią o wpływie relacji na stres, zdrowie i poczucie bezpieczeństwa.Opowiadam także o tym, dlaczego stworzyłam społeczność WYBRANA. Nie chciałam dawać kobietom wyłącznie kolejnych materiałów do samodzielnego przepracowania. Chciałam stworzyć miejsce, w którym można przyjść z pytaniem, wątpliwością, lękiem albo małym sukcesem i spotkać inne kobiety, które powiedzą: „Ja też”.Bo czasami największa zmiana zaczyna się nie wtedy, kiedy poznajesz kolejną technikę, ale wtedy, kiedy przestajesz przeżywać wszystko sama.Tu możesz sprawdzić WYBRANĄ: https://www.oliwiawozniak.pl/subskrypcja-wybrana

W tym odcinku opowiadam o latach, w których bardzo często zmieniałam swoje życie i adres. Przeprowadzałam się między miastami, zaczynałam od nowa, podejmowałam kolejne decyzje „na świeżo” i wierzyłam, że tym razem wreszcie poczuję się lepiej. Z zewnątrz mogło to wyglądać jak odwaga i wolność, ale w środku częściej czułam zmęczenie, napięcie i lęk. Z czasem zrozumiałam, że to, co nazywałam „szukaniem siebie”, było też formą ucieczki przed tym, co we mnie niewypowiedziane i niezaopiekowane.Mówię o tym, dlaczego tak łatwo wchodzimy w tryb nowych początków i dlaczego zmiana miejsca nie zawsze zmienia to, co najtrudniejsze. Tłumaczę, czego tak naprawdę szukałam w kolejnych przeprowadzkach, co próbowałam w sobie zagłuszyć ruchem i co się zmieniło, kiedy po raz pierwszy świadomie wybrałam spokój zamiast kolejnej rewolucji. To odcinek o tym, jak przestałam budować bezpieczeństwo na zewnątrz i zaczęłam budować je w sobie.Jeśli masz wrażenie, że ciągle zaczynasz od zera, że gdzieś indziej będzie lżej, albo że boisz się zatrzymać, bo wtedy wszystko zaczyna być bardziej odczuwalne, ten odcinek może Cię poruszyć i uporządkować. To nie jest opowieść o idealnym życiu, tylko o dojrzewaniu do stabilności i o momencie, w którym przestałam uciekać. Have fun!

Przez długi czas żyłam w trybie: jakoś dać radę, jakoś przetrwać, jakoś się nie rozsypać. Myślałam, że spokojne życie, poczucie „jest dobrze”, spełnienie, to jest dla innych ludzi. Nie dla mnie.W tym odcinku opowiadam o tym, jak łatwo jest nauczyć się nie chcieć za dużo. Jak łatwo jest się dopasować, zmniejszyć siebie i schować marzenia „na później”. I o tym, jak bardzo można się pomylić co do własnego życia.To jest odcinek o niepoddawaniu się. O drodze z „przetrwać” do „żyć”. I o tym, że rzeczy, które wydają się „nie dla nas”, czasem po prostu są trochę dalej. Have fun!

Przez lata myślałam, że problem jest we mnie. Że jestem „za bardzo”, „za mało”, „zbyt wrażliwa” albo „zbyt wymagająca”. Zaczynało się zawsze tak samo: była chemia, była nadzieja, było to zdanie w głowie: „Tym razem to naprawdę wygląda inaczej.” A potem… znowu czekałam. Na wiadomość. Na decyzję. Na znak, że jestem ważna.W tym odcinku opowiadam Ci bardzo osobistą historię o tym, jak:ciągle trafiałam w te same relacje w innym opakowaniu, byłam mistrzynią w byciu „tą wyrozumiałą” i „łatwą do bycia z”, aż w końcu dotarło do mnie, że to nie jest pech. To jest schemat.I o tym, co zaczęło się zmieniać, kiedy:przestałam tłumaczyć, czekać i rozumieć ponad siebie, zaczęłam słuchać ciała zamiast nadziei, i po raz pierwszy w życiu… zaczęłam wybierać.To nie jest odcinek z poradami. To jest historia zmiany i miejsca, z którego wchodzisz w relacje. Jeśli kiedykolwiek myślałaś: „Może to ja jestem niewystarczająca?”, ten odcinek jest dla Ciebie.Na końcu zapraszam Cię też na mój bezpłatny warsztat, na którym pokażę, jak ten schemat naprawdę zmienić. Oto link do niego: https://event.webinarjam.com/114r7/register/lr7mqizMiłego słuchania!

Czasem po stracie mówimy jedno zdanie, które ma nas ochronić: „nigdy więcej”. Po śmierci psa mojej mamy padło: „już nie będę miała psa”. Po jednym z moich końców padło: „już nikogo nie pokocham”.W tym odcinku opowiadam o tym, dlaczego „nigdy” często nie jest decyzją, tylko opatrunkiem, jak działa w nas potrzeba kontroli po bólu i czemu miłość (do psa, do człowieka, do życia) zawsze niesie w sobie ryzyko.Na końcu dostajesz krótkie ćwiczenie: jak zamienić „nigdy” na „na razie”, żeby nie przeskakiwać żałoby, ale też nie zamykać serca na zawsze. Miłego słuchania!