Lepiej nie mówić

Moim gościem jest Filip Konewecki, tłumacz książek Neville’a Goddarda i jeden z tych ludzi, dzięki którym wiele osób w Polsce w ogóle dowiedziało się, czym jest prawo założenia. Przyjechałam do Filipa z własnymi pytaniami. Z własnym zmęczeniem. Z własnym doświadczeniem. Filip tłumaczy prawo założenia jako zależność między wyobrażaniem a doświadczeniem. Mówi o stanie umysłu, o nawykowych ścieżkach, o tym, że stary stan bywa dla mózgu wygodniejszy, bo mniej kosztuje. Rozmawiamy o tym, dlaczego wracamy do starego, czym dla Goddarda jest Bóg, jak czyta Biblię, dlaczego nie traktuje jej jak zwykłej księgi historycznej i co znaczy zdanie, że wyobraźnia jest Bogiem. To jest też rozmowa o odpowiedzialności. I to chyba jedna z trudniejszych części tego odcinka. Bo jeśli mówimy, że stan, z którego patrzymy na świat, ma znaczenie, to bardzo szybko pojawiają się pytania graniczne. Choroba. Przemoc. krzywda. Noworodek. Uzależnienia. Czy wszystko jest wyborem? Pytam Filipa o to wszystko, bo nie chcę rozmowy wygodnej. To jest rozmowa dla tych, którzy szukają. Dla tych, którzy już coś czytali, próbowali, wierzyli, zawiedli się, wracali, odpuszczali i znowu próbowali kontrolować.Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Moim gościem jest Mateusz Borkowski, muzykolog i autor książki „Vivaldi” wydanej przez PWM w serii Małe Monografie. Znamy się jeszcze z czasów radiowych, więc jest trochę sentymentalnie. To nie jest rozmowa dla ludzi, którzy muszą wiedzieć, czym różni się koncert od sonaty i udawać, że wiedzą, kiedy nie wiedzą. To jest rozmowa dla tych, którzy słyszą „Vivaldi” i myślą- rudy ksiądz, skrzypce, „Cztery pory roku”. Antonio Vivaldi z krwi i kości. Ksiądz, który dość szybko przestał odprawiać msze. Kompozytor, przedsiębiorca, impresario. Człowiek chory, który jednak podróżował, działał, organizował, pisał. Rozmawiamy o Wenecji, baroku, operze, teatrze, karnawale, rudym kosmyku, ojcu skrzypku i perukarzu, chorobie, sprycie i ambicji. Jest też Ospedale della Pietà, czyli miejsce trochę jak sierociniec, trochę jak przytułek, a jednocześnie przestrzeń, w której powstał jeden z najlepszych kobiecych zespołów wokalno-instrumentalnych w Europie. No i oczywiście są „Cztery pory roku”, ale nie po to, żeby jeszcze raz zamknąć Vivaldiego w jednym utworze. A pod koniec robi się bardziej osobiście. O kasetach, audycjach radiowych, dawnych zachwytach i o tym dziwnym momencie w życiu, kiedy muzyka, która kiedyś potrafiła człowieka przestawić od środka, nagle coraz częściej robi się tylko tłem. To jest odcinek o Vivaldim, ale też o słyszeniu. O tym, że można coś znać tak dobrze, że już się tego nie słyszy. Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

To jest rozmowa o trzeźwości, ale nie tylko dla osób uzależnionych!Bardzo szybko okazuje się, że kiedy mówimy o dojrzałej trzeźwości, mówimy też o życiu. O odpowiedzialności. O złości. O duchowości. O tym, co robimy, kiedy boli. I o tym, czym się znieczulamy, nawet jeśli nigdy nie nazwaliśmy tego uzależnieniem.Grzegorz Dziedzic @grzegorz.dziedzic.autor jest psychoterapeutą, terapeutą uzależnień, autorem powieści kryminalnych i książki „Niech Ja będzie z Tobą. Przewodnik po dojrzałej trzeźwości”. Rozmawiamy właśnie o tym, co dzieje się później, kiedy człowiek już nie pije, nie ćpa, nie ucieka w substancję albo zachowanie, które przez lata dawało ulgę. Kiedy mija pierwszy entuzjazm. Kiedy proste zasady przestają wystarczać jako odpowiedź na wszystko. Kiedy trzeba zapytać i co teraz?Jest o tym, że samo odstawienie substancji nie oznacza jeszcze dojrzałości. O emocjach, których trzeba się dopiero nauczy i o tym, że trzeźwienie bywa bardzo przyspieszonym kursem dorastania, ale jest też szerzej. O świecie, który sam bywa nietrzeźwy. O złości, pracy i wszystkim tym, czym próbujemy się zająć, żeby nie usłyszeć siebie.To nie jest rozmowa o cudownym wyzdrowieniu. Nie ma tu obietnicy, że będzie już tylko spokojnie, lekko i jasno. Jest za to dużo uczciwości. O tym, że czasem wszyscy jedziemy ruchomymi schodami w dół. O tym, że można zacząć od jednego oddechu. Odcinek 163 „Lepiej nie mówić” z Grzegorzem Dziedzicem już jest.Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Katarzyna Kubisiowska po raz pierwszy w „Lepiej nie mówić” i od razu w bardzo osobistej, domowej rozmowie o bliskości, uważności i sztuce zadawania pytań. Rozmawiamy o tym, czy da się zrobić dobrą rozmowę bez ciekawości drugiego człowieka, gdzie przebiegają granice w wywiadzie i dlaczego to, czego ktoś nie mówi, bywa równie ważne jak to, co wypowiada na głos.To także opowieść o jej drodze. O dorastaniu w cieniu historii, o domu, rodzicach Solidarności, ambicji i o tym, jak rodziła się jej reporterska i pisarska wrażliwość. Punktem wyjścia jest też książka „Żarliwość. Rozmowy o tym, co najważniejsze” a wraz z nią temat pasji, która potrafi ocalać, prowadzić przez kryzysy i nadawać życiu sens. To odcinek o słuchaniu, o byciu blisko i o tym, że prawdziwa rozmowa potrzebuje czasu.Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Po raz pierwszy gości u mnie Michał Choiński, amerykanista, wykładowca UJ i autor książki o tygodniku „The New Yorker”. Pretekstem jest Sylvia Plath, ale szybko okazuje się, że rozmawiamy nie tylko o poetce, lecz także o tym, co popkultura robi z biografiami, jak powstają mity i dlaczego tak łatwo przyklejamy ludziom etykiety. „Kochając Sylvię Plath” Emily Van Dyne napisana z miłości i gniewu, mocno osadzona we współczesnym języku przemocy, gaslightingu i odzyskiwania narracji. Zderzamy ją z innym sposobem opowiadania o Plath (monumentalnym, biograficznym) i pytamy, czy wolno czytać poezję wyłącznie przez pryzmat życia? A jeśli nie, to jak rozmawiać o Plath?Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.

Dominika Słowik u mnie. Rozmawiamy o „Rybim oku”. O perspektywie i o tym, jak zmienia się ostrość, kiedy człowiek zaczyna widzieć więcej, niż by chciał. O dorastaniu, o tym, co bywa „normalne” tylko do czasu, wreszcie o języku, który potrafi dać ulgę, ale też zamknąć w etykiecie. Jest też humor — nie po to, żeby było lżej, tylko żeby dało się unieść. Słuchaj na: Spotify / Apple Podcasts / Audioteka / YouTube. Lepiej nie mówić. Podcast Małgorzaty Bugaj.Wszystkie odcinki: https://malgorzatabugaj.pl/podcasty/Kontakt / współprace: [email protected] | +48 730 769 663Instagram: @lepiej_nie_mowic_podcastJeśli ten odcinek został z Tobą dłużej, udostępnij dalej.